Παύλος Αλευράς

Από Wikitriti
Αναθεώρηση ως προς 19:12, 8 Ιανουαρίου 2014 από τον Tzivas (Συζήτηση | συνεισφορές)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Παύλος Αλευράς γεννήθηκε το 1923 και έγινε Λυκόπουλο της 3ης Αγέλης το 1933. ο πατέρας του διετέλεσε Πρόσκοπος σε αγγλική ομάδα της Σμύρνης (Μικρά Ασία). ... Το 1937 έλαβε μέρος στην αποστολή της 3ης σε Ιτέα και Δελφούς (βοήθεια σε Δελφικές εορτές) Στην διάρκεια της Κατοχής ίδρυσε την "παράνομη" 3η Γ' Τον χειμώνα 42-43, εκτός απ' το συσσίτιο της οδού Πολυβίου, ανέλαβαν και ένα εξωσχολικό κέντρο της ΕΟΧΑ στα Πευκάκια, που διατήρησαν μέχρι την απελευθέρωση. Τον ίδιο χειμώνα ιδρύθηκαν άλλες 2 ομάδες και μια Ακριτική συντροφιά. Εκτός από τα 2 συσσίτια κατασκεύασαν πολλά παιχνίδια που μοιράστηκαν στα παιδιά. Τον Μάϊο 43 οργανώθηκαν δύο γιορτές στο Αμαλίειο Ορφανοτροφείο με εξαιρετική επιτυχία - παρά την κατοχή, έψαλλαν τον Εθνικό Υμνο και πατριωτικά τραγούδια κλπ - και μεγάλες εισπράξεις που δόθηκαν για την ενίσχυση του "Πιάτου του Μαθητή" και την επίπλωση του εξωσχολικού κέντρου στα Πευκάκια. Στο Αμαλίειο βοηθούσαν σε "χαμαλοδουλειές", όπως το μοίρασμα των τροφίμων που έστελνε ο Σουηδικός και ο Ελβετικός Ερυθρός Σταυρός. Οι Π. Αλευράς και Γ. Συμεωνίδης 50 χρόνια μετά θυμούνται τα κεφάλια παρμεζάνας διαμέτρου 1 μέτρου, που κόβονταν με το τσεκούρι. Πάντα υπήρχε αφθονία εθελοντών στο κόψιμο των μερίδων, γιατί όλο και ...περίσσευαν οι σκλήθρες του τυριού! Κατόπιν το περνούσαν από τον μύλο του τυριού . Κάθε παιδί έπαιρνε μιά κουταλιά τριμμένο τυρί και μιά κουταλιά χυμό από τα λεμόνια που έστιβαν οι κυρίες. Το καλοκαίρι 1943 βοήθησαν στην οργάνωση των παιδικών κατασκηνώσεων Καισαριανής. Με την Απελευθέρωση, οι 4 από τις 5 "Τρίτες" συνενώθηκαν υπό την αρχηγία του Π. Αλευρά στην 3η ΟΝΑ, ενώ η 3η Β' συνέχισε αυτόνομα ως 1η ΟΝΑ έως το 1953 περίπου που διαλύθηκε. Πολυήμερη βαθμοφόρων στην Κέρκυρα το Πάσχα 1952, στο κτήμα Τόγια. Παρέμεινε Αρχηγός του 3ου Συστήματος έως το 1983, που το παρέδωσε ... στον γιό του, Στέφο Αλευρά.