Ναυτική δραστηριότητα έως το 1940 - Ιστορικό εκδόσεων

Stefosal στις 07:59, 19 Φεβρουαρίου 2008

2008-02-19T07:59:02Z

Stefosal στις 07:57, 17 Ιανουαρίου 2008

2008-01-17T07:57:39Z

Stefosal στις 07:55, 17 Ιανουαρίου 2008

2008-01-17T07:55:25Z

Stefosal: Νέα σελίδα: Η Ομάδα μας από την ίδρυσή της το 1913 διάλεξε την ειδίκευσή της στον Ναυτοπροσκοπισμό και ασχολήθ...

2008-01-16T19:37:49Z

Νέα σελίδα: Η Ομάδα μας από την ίδρυσή της το 1913 διάλεξε την ειδίκευσή της στον Ναυτοπροσκοπισμό και ασχολήθ...

Εμφάνιση αλλαγών

@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 8: @@
 Ξεκινήσαμε  με  μιά  βαριά  βάρκα,  δώρο του Κ.Μελά στην Ομάδα μας, με πανί λατίνι, μέσα στην οποία βάλαμε  εκτός από τις αποσκευές μας, αρκετή σαβούρα και κάμποσα σίδερα, γιά πιό μεγάλη ασφάλεια.  Δεν φύσαγε καθόλου  εκείνο το πρωϊ, ο ήλιος ήταν καυτερός και μερικά πολεμικά  του Στόλου  μας είχαν σταθμεύσει  στον όρμο του Φαλήρου. Η βάρκα μας με τα κουπιά πήγαινε σαν χελώνα και μόλις στις 3 το απόγευμα φθάσαμε στον ορμίσκο της Σχολής. Πρώτη μας δουλειά αφού δέσαμε την βάρκα ήταν να πέσουμε στην θάλασσα. ΄Επειτα απ’ το μπάνιο ο Αρχηγός με τον Υπαρχηγό πήγανε στην Σχολή, σ’ επίσκεψη του Διοικητή Μπεράτη, κι εγώ σαν μικρότερος  έμεινα φύλακας της βάρκας.
 ΄Οταν γυρίσανε είχε αρχίσει να βραδυάζει, ο καιρός ήταν γεμάτος κι έδειχνε πως θα ξεσπάσει μεγάλη σοροκάδα. Ο Διοικητής που τους συνώδεψε ώς την βάρκα, άκουσα να τους λέει  πως δεν έπρεπε να γυρίσουμε στο Φάληρο απ’ τη θάλασσα με την βάρκα με τέτοιο άσχημο καιρό. Ο Αρχηγός μας όμως, με την γαλήνια έκφρασή του και το μικρό χαμόγελο, απάντησε  “-Θα γυρίσουμε πάλι με την βάρκα μας”.  Φύγαμε κατά τις  εξήμισυ το βράδυ μ’ αέρα δυνατό που συνεχώς δυνάμωνε κι άλλο.  Ο  ουρανός  ήταν γεμάτος μαύρα  σύννεφα.  Σε  λίγο  άρχισε  βροχή, πρώτα σιγανή κι έπειτα δυνατώτερη. Ο σιρόκος σφύριζε δυνατά και σήκωνε τα κύματα με ορμή  κοντά το ένα στ’ άλλο, κάνοντας την βάρκα μας να κατρακυλά σαν παιχνίδι πάνω στον αφρό. Με τον καιρό στα μούτρα και  μ’ ανοιγμένο το μισό πανί κάναμε υπεράνθρωπες προσπάθειες με μακρυνές βόλτες που μας έριχναν σχεδόν στις ξέρες της Αίγινας. Παλεύαμε σκληρά επί πολλές ώρες  με  τα  πελώρια κύματα  και  τον σιφουνιασμένο αντίθετο αέρα, μα ήταν αδύνατο να πιάσουμε τον κάβο του ΄Αγιου Βασίλη.  Το σκοτάδι ήταν  πηχτό, ο ένας δεν έβλεπε τον άλλο.  Ο  Αρχηγός  Μίνδλερ στο τιμόνι, ψύχραιμος κι αμίλητος με την μεγάλη πείρα που είχε στα πανιά, κυβερνούσε το βαρκάκι μας με μαεστρία παλιού θαλασσόλυκου.  Ο  Υπαρχηγός Χριστοφής στο κουπί  βοηθούσε το πανί στα κόντρα κι εγώ  μ’ ένα τενεκάκι στο χέρι δεν πρόφθαινα ν’ αδειάζω τα νερά. Η θύελλα συνέχιζε με μεγάλη ένταση, τα ξάρτια σφύριζαν δαιμονισμένα, τα μαδέρια της βάρκας έτριζαν, η μανιασμένη θάλασσα χτύπαγε αλύπητα πάνω στα κεφάλια μας, οι καταρράκτες της βροχής μας είχαν μουσκέψει  ώς το κόκκαλο  και τα νερά είχαν φθάσει στους πάγκους που καθόμαστε.  Οι  ώρες  περνούσαν  και κάθε στιγμή ήταν ολόκληρος αιώνας.  Δουλεύαμε  σκληρά κι απεγνωσμένα μεσ’ το σκοτάδι γιά να σωθούμε.
-Σαν να μην έφθαναν αυτά τα βάσανά  μας,  ξεπήδησε μπροστά μας κι  ένας άλλος, πιό άμεσος κίνδυνος. Ο δαιμονισμένος αυτός καιρός ήταν  ευνοϊκός μόνο γιά όσα ιστιοφόρα έπλεαν προς τον Πειραιά.  ΄Ολα τα καϊκια που είχαν γιά μέρες μείνει έξω απ’ τα νησιά  από  έλλειψη  κατάλληλου  καιρού, έτρεχαν κείνη τη  νυχτιά μ’ ολογέμιστα πανιά  με γρηγοράδα σίφουνα να φθάσουν στο λιμάνι.  Φανάρι στη βάρκα μας δεν είχαμε, μα ούτε και  μπορούσαμε  να  δούμε  μακρύτερα απ’ τη μύτη μας. Μοναχά  οι αστραπές π’ αδιάκοπα ακολουθούσαν η μιά την άλλη, μας έφεγγαν  λιγάκι.  Κι ενώ  χαροπαλεύαμε στη μέση του πελάγους στην κατασκότεινη βραδυά, ακούμε άξαφα σ’ ελάχιστη απόσταση μιά βροντερή κι άγρια φωνάρα  :
+Σαν να μην έφθαναν αυτά τα βάσανά  μας,  ξεπήδησε μπροστά μας κι  ένας άλλος, πιό άμεσος κίνδυνος. Ο δαιμονισμένος αυτός καιρός ήταν  ευνοϊκός μόνο γιά όσα ιστιοφόρα έπλεαν προς τον Πειραιά.  ΄Ολα τα καϊκια που είχαν γιά μέρες μείνει έξω απ’ τα νησιά  από  έλλειψη  κατάλληλου  καιρού, έτρεχαν κείνη τη  νυχτιά μ’ ολογέμιστα πανιά  με γρηγοράδα σίφουνα να φθάσουν στο λιμάνι.  Φανάρι στη βάρκα μας δεν είχαμε, μα ούτε και  μπορούσαμε  να  δούμε  μακρύτερα απ’ τη μύτη μας. Μοναχά  οι αστραπές π’ αδιάκοπα ακολουθούσαν η μιά την άλλη, μας έφεγγαν  λιγάκι.  Κι ενώ  χαροπαλεύαμε στη μέση του πελάγους στην κατασκότεινη βραδυά, ακούμε έξαφνα σ’ ελάχιστη απόσταση μιά βροντερή κι άγρια φωνάρα  :
 “ Βρε κάντε όλο δεξιά θα σας κόψουμε στα δυό . . . παλιο . . . . “ ΄Ενα τεράστιο κύμα μας σήκωσε πολύ ψηλά και μας πέταξε λίγα μέτρα πάρα πέρα. ΄Ενα θεώρατο  τριίστιο καϊκι με φουσκωμένα όλα τα πανιά πέρασε δίπλα μας ξυστά, σαν λάμψη αστραπής. Σωθήκαμε εκ θαύματος. Αλλά δεν πρόφθασε να φύγει αυτό κι άλλο, ύστερα κι άλλο, γραμμή  επάνω μας περνούσαν τα καϊκια, λες κι είχανε βάλει στοίχημα ποιό πρώτο θα μας βούλιαζε. Οι ναύτες μας σκυλόβριζαν  γιατί βρισκόμαστε μπροστά τους  δίχως φανάρι και με τέτοιο βρωμόκαιρο.
 Σε μιά στιγμή ο Αρχηγός έκαμε το σταυρό του κοιτάζοντας από μακρυά τον ΄Αγιο  Βασίλη κι είπε ευλαβικά  “ ‘Αμα βγούμε με το καλό ένα κερί ν’ ανάψουμε στη χάρη του”. Ακόμα η τρικυμία βάσταγε μ’ ακράτητο θυμό. Τα κύματα σαν τα βουνά ψηλά μας σκέπαζαν τελείως, η αστείρευτη βροχή  μας χτύπαγε με δύναμη, ο  βοητός αέρας έσπαγε σαν συνεχής σειρήνα τα αυτιά μας.  Δεν μπόρεσα πιά να κρατηθώ. Κατάκοπος  σωριάστηκα  λιπόθυμος δίπλα  στο άλμπουρο. Δεν είδα την συνέχεια. Ξύπνησα την άλλη μέρα σ’ ένα ξένο κρεββάτι σ’ ένα σπιτάκι του Φαλήρου κι είδα το γέρο θαλασσινό φύλακα του  Νεωσοίκου μας, τον  Μπάρμπα - Αποστόλη, που  μούδινε βοήθεια.  Αργότερα έμαθα πως ένα τορπιλλοβόλο του Στόλου μας ειδοποιήθηκε την νύχτα κι έψαχνε με τους προβολείς να μας βρεί  μα δεν μπόρεσε.

@@ Γραμμή 67: / Γραμμή 67: @@
 Ωρα 4.30'  Αφιξις των λέμβων της Ομάδας και αγκυροβολία αυτών προ των επισκεπτών.
 Ωρα 4.45'  Επαρσις σημαίας επι του ιστιοφόρου της Ομάδας.
-  "   5.00'  Ελιγμοί μοίρας ιστιοφόρων λέμβων (Συννενόησις δια συνθηματικού κώδικος).
+Ωρα   5.00'  Ελιγμοί μοίρας ιστιοφόρων λέμβων (Συννενόησις δια συνθηματικού κώδικος).
 Ωρα 5.30'  Χειρισμοί ιστιοφόρων λέμβων (αγκυροβολία  δια πλωτής αγκύρας, δρομομέτρησις,  σειροδέτησις κλπ).
 Ωρα 5.55'  Εγκατάστασις Ναυαγοσωστικού διαδρόμου από   ιστιοφόρου ομάδος μέχρι Τrocadero.  Κατόπιν,  ναυτικαί παιδιαί και σκυταλοδρομία ενωμοτιών.
@@ Γραμμή 73: / Γραμμή 73: @@
 Ωρα 6.30'  Ανατροπή ιστιοφόρου λέμβου και διάσωσις  πληρώματος.
 Υποστολή σημαίας.
-(  ΣΗΜ.  Καθ' όλην την διάρκειαν, πλήρης ορχήστρα  JAZZ  ).
+( ΣΗΜ.  Καθ' όλην την διάρκειαν, πλήρης ορχήστρα  JAZZ  ).
 ΝΑΥΤΙΚΗ  ΕΠΙΔΕΙΞΗ  Κυριακή 20/9/1936 :  Το πρωί έγινε άσκηση ανατροπής ιστιοφόρου λέμβου και διάσωση του σκάφους και του πληρώματος. Ανατράπηκε η λέμβος του σκάφους του Λασκάρ . Το μεσημέρι η Γλαύκη τοποθέτησε τους δύο πλωτήρες που θα χρησιμεύσουν ως αφετηρία και τέρμα της κολυμβητικής σκυταλοδρομίας στο χώρο πριν το Φλοίσβο. Επίσης τοποθέτησε τις σημαδούρες εκκινήσεως και στροφής για τον αγώνα ιστιοπλοίας 3 μιλίων. Στις 4η μ.μ. η εξέδρα του Φλοίσβου όπου έγινε η παρακολούθηση της επίδειξης ήταν κατάμεστη από κόσμο. Τότε άρχισε το πρώτο μέρος του προγράμματος, η σκυταλοδρομία κολύμβησης 4Χ50 μεταξύ ενωμοτιών. Ο πρώτος κολυμβητής κάθε ενωμοτίας κολύμβησε ελεύθερο, ο δεύτερος διάσωσε πνιγμένο, ο τρίτος ντυμένος και ο τελευταίος με σωσίβιο. Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνονται ελιγμοί ιστιοφόρων λέμβων και συνεννόηση μεταξύ τους με σήματα του συνθηματικού κώδικα. Οι λέμβοι ήρθαν στην Αύρα στο Φλοίσβο σε γραμμή παραγωγής, έκαναν αθρόα αναστροφή πριν το Φλοίσβο, μετά έπλευσαν προς την Αύρα όπου έκαναν αθρόα αναστροφή, εκεί προς το Φλοίσβο πριν τον οποίο έκαναν αθρόα υποστροφή και εκεί διαλύθηκαν. Ακολούθησαν οι β’ ετήσιοι αγώνες ιστιοπλοίας 3 ναυτικών μιλίων μεταξύ λέμβων Ελλήνων ναυτοπροσκόπων. Οι αγώνες υπήρξαν πολύ θεαματικοί ιδίως λόγω της σκληρής πάλης μεταξύ Νίκης και Αλκυώνας αφενός και Αργούς και λέμβου Ι.ΟΝ.Φ. αφ’ ετέρου. Καθ’ όλη τη διαδρομή πρώτη ερχόταν η Νίκη αλλά στα τελευταία 75 μέτρα λόγω αλλαγής του καιρού ευνοήθηκε η Αλκυώνα και υπερίσχυσε. Οι λέμβοι τερμάτισαν με την εξής σειρά, η Αλκυώνα (νικήτρια του πρώτου αγωνίσματος ‘’ταχύτερη λέμβος Ελλήνων ναυτοπροσκόπων για το 1936’’ λαμβάνει το έπαθλο του κ. Μίνδλερ), β’ Νίκη, γ’ ‘’Εκείνη’’, δ’ η λέμβος της 1ης ομάδας Νέου Φαλήρου (νικήτρια του 2ου αγωνίσματος λαμβάνει το έπαθλο του κ. Σοφιανού), ε’ η Αργώ, στ’ το ‘’Μ.Μ.’’, ζ’ η λέμβος της 9ης Ο.Ν.Α. Μετά έγινε η ανατροπή ιστιοφόρου λέμβου, της οποίας το πλήρωμα διέσωσε η Γλαύκη, ερχόμενη δίπλα στον τόπο της ανατροπής και ρίχνοντας σωσίβια στους Ν/Π που αποτελούν το πλήρωμα, το δε σκάφος και την εξαρτία η Νίκη και η Αλκυών  κωπήλατοι. Το αγώνισμα ουραδίου 50μ. μεταξύ ενωμοτιών δεν έγινε επειδή σκοτείνιασε.
@@ Γραμμή 82: / Γραμμή 82: @@
 Το 1936 ή 37 ναυπήγησε μιά μεγάλη βάρκα σε ένα από τα μπροστινά δωμάτια του σπιτιού του . Επειδή η βάρκα ήταν χοντρή στην μέση, βαφτίστηκε “Γουρούνα”.  Όταν θέλησε να την καθελκύσει, ανακάλυψε ότι δεν χωρούσε να βγεί και χρειάστηκε να γκρεμίσει  ένα παράθυρο. Αν δεν βοηθούσε να αποκτήσουμε τις άδειες δεν θα είχαμε ποτέ Νεώσοικο.
 Το οικογενειακό του ρητό  ήταν  A coeur vaillant,rien d’ impossible.   ‘Ηταν  αυλάρχης  του  Πρίγκιπος Νικολάου.( Τ. Γκαζιάνης  1994).<br>
- Κυριακή 20/6/37 : Συγκέντρωση στο Νεώσοικο. Σήμερα επαναλήφθηκαν οι εργασίες της ομάδας, αλλά απουσίασαν μερικοί Ν/Π οι οποίοι δεν τέλειωσαν ακόμα τους διαγωνισμούς τους. Όλο το πρωί έγιναν διάφορες εργασίες τακτοποίησης και επισκευής του Νεώσοικου.
+Κυριακή 20/6/37 : Συγκέντρωση στο Νεώσοικο. Σήμερα επαναλήφθηκαν οι εργασίες της ομάδας, αλλά απουσίασαν μερικοί Ν/Π οι οποίοι δεν τέλειωσαν ακόμα τους διαγωνισμούς τους. Όλο το πρωί έγιναν διάφορες εργασίες τακτοποίησης και επισκευής του Νεώσοικου.
 Τετάρτη 23 : Συγκέντρωση στο Νεώσοικο. Εξακολούθησαν οι εργασίες επισκευής του Νεώσοικου, ναυτικού υλικού και άρχισε να επισκευάζεται ο δρόμος που οδηγεί από τα λουτρά στη βάση μας.
 Κυριακή 27 : Συγκέντρωση στο Νεώσοικο. Οι εργασίες κατασκευής του δρόμου διακόπηκαν προσωρινά το πρωί και άρχισε η κατασκευή χαρμανιού για το μπλόκι που γίνεται πάνω στο βραχάκι για να στηθεί ο ιστός.                      Όλη η ομάδα δούλεψε με πολύ κέφι όλη την ημέρα. Αργά το απόγευμα έγιναν ασκήσεις κωπηλασίας από όσους έμειναν στο Νεώσοικο.

@@ Γραμμή 2: / Γραμμή 2: @@
 Παρ’ ολίγο … ποδηλάτες !<br>
 Οι  Ιδρυτές  του  ΣΕΠ  είχαν προτείνει  στον  Μάρκο  Μίνδλερ  να  ιδρύσει  ομάδα  ποδηλατών,  διότι  ήταν  παλαιός αθλητής της ποδηλασίας  και  Πρόεδρος της Ποδηλατικής Ενώσεως.  ΄Ομως  ο  ΜΜ  προτίμησε  να  ιδρύσει  ναυτική ομάδα. Πίστευε  ότι  η  θάλασσα  βοηθά  περισσότερο  την  ανάπτυξη  των  νέων.  Ο  ίδιος  διαμόρφωσε  τον όρο «Ναυτοπρόσκοπος».
-΄Εως το 1922 η στολή ήταν ίδια με την προσκοπική  με  μόνη  διαφορά  μιά  άγκυρα  που  έφερε  ως  διακριτικό  στο  αριστερό  μανίκι.
+΄Εως το 1922 η στολή ήταν ίδια με την προσκοπική  με  μόνη  διαφορά  μιά  άγκυρα  που  έφερε  ως  διακριτικό  στο  αριστερό  μανίκι.  Διήγηση  Αλέξανδρου  Σαράτσογλου, το 1992<br>
 ΝΑΥΤΙΚΗ  ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ  το  1 9 1 3<br>